Ny tidsregning

Nå har vi altså gjort det igjen... Skrudd klokka en time tilbake, skrudd korken på sommeren og skrudd høsten nedover hodene på oss selv. Vinterdekkene er (burde vært, jeg somler alltid) på og snømåka står parat i bakgården. Eplene som ingen orker å koke til mos og lage deilige tilslørte bondepiker av, er raket sammen i et hjørne av hagen. Ennå er det noe igjen av den høsten jeg liker; fargene, luktene og det varme lyset. Men snart er det november, og da begynner høsten å miste sjarmen for min del. Poeten Rønnaug Kleiva er visst enig:

Oktober 1
November er ein jævlig månad, og det er berre oktober
Altfor mange sendingar på dei ulike frekvensane,
har ikkje mottakarforhold til å skilje ut, burde
skaffe meg noko betre utstyr
Men kvar skal ein vende seg, her er sprik i alle retningar


Oktober 2
November er ein jævlig månad, og det er berre oktober
Eg ringer til ei venninne langt borte, ho er der ikkje
Ein mann takkar meg for at eg ringer
Nei, eg er ikkje redd for å døy
Eg vil ta lemmet hans i munnen,
medan det er nyleg brukt og lite,
eg vil la det ligge der og vekse,
til det fyller munnen, til det fyller halsen,
til eg er oppfylt og kan forbetre artikulasjonen